- Ontwikkelingspsychologie als denkkader
- Prenatale fase
- Neonatale fase
- Babytijd
- Peuter - kleuter
- Schoolkind
- Adolescentie
- Volwassenheid - ouderdom

de belangrijkste basisbegrippen van GVO. De nadruk ligt hier op de twee invalshoeken voor het GVO-werkterrein en het onderscheid tussen intentionele en faciliterende voorlichting. De grondvorm van voorlichting waar verpleegkundigen in hun werk veelvuldig mee te maken hebben is intentionele voorlichting; deze kent een duidelijke systematiek, doelgerichtheid en planmatigheid. Ook wordt dieper ingegaan op de verschillende fasen die doorlopen worden bij gedragsverandering. Vervolgens wordt het GVO-proces belicht door middel van de GVO-matrix. De systematiek van GVO wordt weergegeven door deze GVO-matrix. Deze cyclus wordt eerst in zijn geheel beschreven, waarna de te onderscheiden stappen worden uitgewerkt. Deze hoofdstukken zijn theoretisch. De evaluatiecriteria zijn hier gericht op het kunnen weergeven van de behandelde theoretische begrippen. In het derde hoofdstuk wordt concreet en praktisch ingegaan op de organisatie van de GVO-aktiviteiten: hoe verwoordt men een gezondheidsboodschap, wie zendt het best deze boodschap uit, en de voor- en nadelen van diverse voorlichtingsmethoden worden hier verduidelijkt. Dit hoofdstuk is gericht naar het concreet uitvoeren van een gvo-aktiviteit. De evaluatiecriteria zijn hier dan ook praktisch gericht. Bijvoorbeeld door middel van een casus de hier behandelde leerstof kunnen weergeven. Samenvattend kan gesteld worden dat het gehele proces dat verpleegkundigen doorlopen om een voorlichtingsactiviteit uiteindelijk vorm te geven en uit te voeren in deze hoofdstukken inzichtelijk gemaakt wordt. In de hoofdstukken vier, vijf en zes wordt zeer grondig ingegaan op de patiëntenvoorlichting. In hoofdstuk vier worden de verschillende stappen onderscheiden bij patiëntenvoorlichting uitgediept. In hoofdstuk vijf wordt dieper ingegaan op de functies van patiëntenvoorlichting en in hoofdstuk zes worden methoden en middelen behandeld die kunnen gebruikt worden bij patiëntenvoorlichting. Het hoofddoel is de studenten achterliggende kaders aan te rijken zodanig dat zij op een professionele wijze de patiënten/cliënten kunnen informeren en begeleiden.

De basisbegrippen van sociologie worden toegelicht.

1 WAT IS SOCIOLOGIE
2 INTERACTIE 
3 SOCIAAL GEDRAG 
4 GROEPERINGEN
5 SOCIAAL NETWERK
5 CULTUUR 
6 SOCIALISATIE 
7 GEZONDHEID EN SOCIALE ONGELIJKHEID

De student heeft kennis van en inzicht in de ontwikkelingspsychologie als denkkader.
De student heeft kennis van en inzicht in de begrippen 'nature', 'nurture' en 'zelfbepaling'.
De student heeft kennis van en inzicht in het verschillen tussen de begrippen nature, nurture en zelfbepaling én heeft inzicht in hun onderlinge samenhang.
De student heeft kennis van en inzicht in de verschillende ontwikkelingsfasen: prenatale fase, neonatale fase, babytijd, peuter, kleuter, schoolkind, adolescentie, volwassenheid, ouderdom.
De student heeft kennis van en inzicht in de verschillende ontwikkelingsgebieden: lichamelijke ontwikkeling, motorische ontwikkeling, cognitieve ontwikkeling, socio-emotionele ontwikkeling, taalontwikkeling, spelontwikkeling, schoolontwikkeling, morele ontwikkeling, perceptuele ontwikkeling, seksuele ontwikkeling en persoonlijkheidsontwikkeling.
De student heeft kennis van en inzicht in de verschillende ontwikkelingsgebieden binnen de verschillende ontwikkelingsfasen.

In het beroepsveld (extra- en intramuraal) wordt steeds meer belang gehecht aan het goed informeren en begeleiden van de patiënt/cliënt. Voor verpleegkundigen is het van belang dat zij individuen (al of niet deel uitmakend van een risicogroep) voorlichting geven, gericht op verandering en/of bestendiging van gedrag en hen ondersteunen bij de daadwerkelijke verandering van het gedrag en het volhouden van dit gedrag. Verpleegkundigen moeten dan ook een beargumenteerde keuze kunnen maken voor een of meerdere voorlichtingsgerichte interventies die: specifiek zijn voor het probleem van een individu; gericht zijn op beïnvloeding van het gedrag dat ten grondslag ligt aan het ontstaan van het probleem; voldoende specifiek zijn voor groepen gezonde mensen die het risico op een gezondheidsprobleem delen. Hierbij gaat het om begeleiding bij: acceptatie van adviezen, het stellen van haalbare doelen, het onderkennen van het belang van het stapsgewijs aanleren van vaardigheden en het begeleiding van de gedragsverandering. Na het bestuderen van deze cursus kan de student op een professionele wijze de patiënt/cliënt ondersteunen op het gebied van begeleiding en voorlichting met betrekking tot GVO. Ook kan hij na het verwerken van de cursus zelfstandig een eenvoudige GVO-campagne opbouwen en voorstellen. Concluderend kan gesteld worden dat deze cursus inzicht biedt in de voor verpleegkundigen belangrijke aspecten die samenhangen met gezondheids- en patiëntenvoorlichting. Het maakt de systematische, planmatige en doelgerichte werkwijze inzichtelijk van deze voorlichting en biedt handvatten om als verpleegkundige een dergelijk proces te doorlopen en tot de uitvoering van gezondheids- en patiëntenvoorlichting te komen. Door het bespreken van bestaande GVO-acties tracht de cursus een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van een visie op voorlichting in het verpleegkundig beroep.

De student: 

• Heeft inzicht in het gedrag van de verschillende mensen binnen hun beroepsuitoefening. 
• Legt verbanden tussen gezondheid en sociale klasse, 
• De positie van de verpleegkundige/ vroedkundige in een instituut of ziekenhuis en de positie van de verpleegkundige/vroedkundige in de maatschappij kaderen.
• Bekijkt de sociologische onderwerpen bekijken vanuit een verpleegkundig/vroedkundig perspectief.
• Omschrijft de begrippen interactie, sociale rol, sociale positie en status, cultuur, socialisatie, sociaaleconomische status, stigmatisering, en kan deze toepassen op eenvoudige situaties (gezonde mens)
• Heeft oog voor de sociale werkelijkheid en haar invloed op de mens en kan dit aantonen aan de hand van concrete voorbeelden 
• Definiëert bij een casus, en met eigen eenvoudige voorbeelden dat gedrag van mensen beïnvloed wordt door maatschappelijke factoren
• Kan op basis van een casus en met eigen voorbeelden aantonen hoe er rekening gehouden kan worden met de socio-culturele achtergrond van mensen in zorgsituaties

Cursus docent.

syllabus docent

elektronische leeromgeving

Na afspraak met docent Bieke Taelman.

na afspraak met de docent dhr. D. Demedts

Na afspraak met de betreffende docent: merjem.ouelhadj@ehb.be.
Trajectbegeleider Campus Jette: dhr. Jan Sents